1ـ 8ـ 1)  مزیت رقابتی

مزیت رقابتی توانایی شرکت در جذب نظر مشتریان نسبت به رقبا با تکیه بر قابلیت ها و ظرفیت های سازمانی می باشد ( مومنی ، 1388 ،ص80 ). مزیت رقابتی پایدار سود بلند مدتی می باشد که از تحقق استراتژی های با ارزش و منحصر به فرد حاصل می گردد و به وطور هم زمان توسط رقبای جاری و بالقوه قابل تقلید و جایگزینی نمی باشد ( kim et al , 2011,p 1207 ). یک شرکت زمانی دارای مزیت رقابتی می باشد که صاحب منابع و قابلیت هایی باشد که منحصر به فرد و متفاوتند به طوری که از سمت سایر رقبا به راحتی قابل تقلید نبوده و ارزش بیشتری را به مشتریان ارایه می دهد ( Navarro,2010,p50 ). مزیت رقابتی در این پژوهش بر اساس سازه های کیفیت، زمان و هزینه سنجیده می گردد(Zhao et al,2006,p131).

 

  • کیفیت- کیفیت به عنوان قابلیت شرکت برای رقابت در بازار جهانی می باشد. کیفیت مکانیسمی موثر برای جذب و نگهداری مشتریان می باشد. کیفیت مکانیسمی موثر برای جذب و نگهداری مشتریان می باشد. کیفیت به معنای ویژگی برتر با حداقل خطا برای یک محصول می باشد. کیفیت شامل کیفیت طراحی محصول ، کیفیت تولید ، مهارت های فنی کارکنان ، یادگیری و آموزش آن ها و همچنین عملکرد قابل اطمینان محصول می باشد( Li et al,2006,p133). کیفیت دراین پژوهش بر اساس عملکرد قابل اطمینان خدمات ، ارائه خدمات فوری به مشتریان، همدلی و ایجاد روابط صمیمانه با مشتریان سنجیده می گردد( اردستانی و سعدی ، 1390، ص328).

 

  • هزینه رقابت در بازار براساس کارایی هزینه نیازمند کوشش برای کاهش هزینه تولید می باشد.به این مقصود مدیران برای حفظ هزینه های رقابتی بایستی به هزینه های مواد اولیه ، نیروی کار ، سربار و هزینه های دیگر توجه کنند. هزینه مواد اولیه بر کاهش هزینه ها در شرکت های تولیدی متمرکز می باشد.پس مواد اولیه و خرید مرتبط به فعالیت هایی هستند که به عنوان شاخص های قابلیت هزینه در نظر گرفته می شوند. هزینه در این پژوهش براساس سازه های هزینه نیروی کار و مواد اولیه و درآمد سنجیده می گردد (Li et al , 2006,p133 ).

 

  • زمان بهره گیری از زمان به عنوان یک مزیت رقابتی بر کاهش زمانی که برای کامل کردن فعالیت های تجاری به مقصود رضایت مشتریان لازم می باشد متمرکز می باشد. در سال های اخیر ، شرکت های تولیدی به کاهش زمان در حوزه های مختلف موفق شده اند. تحویل کالا و خدمات به عنوان یکی از جنبه های عملیاتی سازمان تعریف شده می باشد به این شکل که یک کالا و خدمات به چه صورتی سریع تر در اختیار مشتری قرار بگیرد. موضوع دیگر نرخ رشد پیشرفت و توسعه تولیدات و فرآیند می باشد. بسیاری از شرکت ها در جستجوی حفظ و یا افزایش مشتریانشان بر اساس تمرکز بر فرصت های رقابتی بر اساس توسعه سریع محصولات جدید ، تغییر و تبدیل موجودی ، چرخه زمانی و تحویل به موقع و سریع کالا و خدمات می باشد. مدیریت زمان می تواند کمک کند به کاهش هزینه و افزایش بهره وری .مدیرانی که بر اساس زمان رقابت می کنند نیازمندند به اینکه به دقت جنبه ها و زمانی را که نیازمندند برای تحویل کالا و خدمات به دقت شناسایی کنند و روابط بین هزینه و زمان و زمان و کیفیت را مطالعه کنند. در این پژوهش زمان بر اساس سازه های سرعت ارائه خدمات به مشتری ،سرعت توسعه محصولات جدید،  سرعت بهبود فرآیند ، چرخه زمانی بازده سنجیده می گردد. ( Li et al,2006,p133 )

 

1ـ 8ـ 2) سرمایه فکری[1]حوزه دانش از حوزه صنعتی سبقت گرفته می باشد. سرمایه فکری کلیدی در حوزه دانش می باشد که موجب موفقیت تجارت جهانی می گردد و آن به عنوان یک دارایی استراتژیک با ارزش در تجارت امروزی می باشد که به سوی مزیت رقابتی پایدار سوق می دهد. سرمایه فکری به عنوان مجموع ایده های شرکت، اختراعات، فناوری ها ، برندها[2] ، دانش عمومی ، برنامه های رایانه ای ، طرح ها ، مهارت ها ، داده ها ، فرآیندها ، خلاقیت[3] و انتشار آن ها و در مجموع دانشی که در کوتاه مدت منجر به سود می گردد. سرمایه فکری در این پژوهش بر اساس سازه های  سرمایه انسانی[4] ، سرمایه ساختاری[5] و سرمایه مشتری[6] سنجیده می گردد. (,2011,p3 Ranjani et al ).

 

  • سرمایه انسانی – سرمایه انسانی به عنوان مجموع دانش مهارت ها ، نوآوری و قابلیت های کارکنان برای رسیدن به هدف تعریف می گردد (Chen,2007,p273 ). سرمایه انسانی نشان دهنده موجودی دانش افراد یک سازمان می باشد. روس و همکاران نیز بحث می کنند که کارکنان ، سرمایه فکری را از طریق شایستگی ، توجه و چالاکی فکری شان ایجاد می کنند. همچنین دارایی انسانی یک سازمان شامل مهارت ها ، تخصص ، توانایی حل مساله و رضایت کارکنان می باشد. سرمایه انسانی در این پژوهش بر اساس سازه های همکاری و همدلی کارکنان، مهارت ها و توانمندی ها، توجه و چالاکی کارکنان اندازه گیری می گردد ( خیرخواه ، 1390، ص9 ).

 

  • سرمایه مشتری – سرمایه مشتری نمایانگر روابط با مشتریان ، تامین کنندگان و ذی نفعان خارجی می باشد.ارزش سرمایه فکری به وسیله حفظ اعتماد در مشتریان توسط سازمان تعیین می گردد که موجب اعتبار سازمان می باشد (,p90 Suciu,2004 ). موضوع اصلی سرمایه مشتری ، دانش موجود در کانال های بازاریابی و روابط با مشتریان می باشد. سرمایه مشتری نشان دهنده توانایی بالقوه یک سازمان به خاطر عوامل نامشهود بیرونی اش می باشد.سرمایه انسانی در این پژوهش بر اساس سازه های سهم بازار[7]، وفاداری مشتریان و قابلیت بازاریابی[8] اندازه گیری می گردد. ( خیرخواه ، 1390، ص9).

 

  • سرمایه ساختاری – سرمایه ساختاری به عنوان دانش سازمانی ، فرآیند تجاری ، رویه ها و سیستم ها تعریف می گردد ( Moghadam et al ,2013,p2). سرمایه ساختاری شامل همه ذخایر غیر انسانی دانش در سازمان می گردد که دربرگیرنده پایگاه های داده ، نمودارهای سازمانی ، دستورالعمل های اجرایی فرآیندها ، استراتژی ها ، برنامه های اجرایی و به گونه کلی هر آن چیز که که ارزش آن برای سازمان بالاتر از ارزش مادی اش باشد ، می باشد. سرمایه ساختاری به گونه واضح تر می تواند به صورت فرهنگ سازمانی[9] ، یادگیری سازمانی[10] ، فرآیند عملیاتی و سیستم اطلاعاتی طبقه بندی گردد ( قلیچ لی ، 1388 ، ص133 ). به عبارت روشن تر سرمایه ساختاری عبارت می باشد از ” هر آن چه که در شرکت باقی می ماند پس از آن که کارکنان به هنگام شب به خانه می طریقه ” سرمایه ساختاری در این پژوهش بر اساس سازه های روابط بین افراد، سازمان مناسب، رویه ها و سیستم های کاری سنجیده می گردد ( خیرخواه ،1390 ، ص10 ).

 

 

 

 

 

1ـ 8ـ 3) کارآفرینی

کارآفرینی را فرآیند شکار فرصت ها به وسیله افراد ، یا به گونه انفرادی ( کارآفرینی مستقل ) یا در سازمان ( کارآفرینی سازمانی ) ، بدون در نظر گرفتن منابع موجود در اختیار آن ها می دانند ( رضاییان ، 1385، ص28 ). کارآفرینی در این پژوهش بر اساس سازه های نوآوری[11]، پیشگامی[12] و ریسک پذیری[13] سنجیده می شوند.

 

  • نوآوری – نوآوری سومین مرحله از فرآیند سه مرحله ای تکامل فناوری می باشد : 1- اختراع ، رویداد فکری ، ایده 2- توسعه ، تبدیل ایده به چیزی که اجرا می گردد و 3- نوآوری ، تبدیل چیزی که اجرا می گردد که آن هم منجر به ماندن در بازار می گردد. نوآوری ها به توانایی شرکت برای ایجاد محصولات و معرفی موفقیت آمیز آن ها به بازار گفته می گردد ( ابراهیم پور و همکاران ، 1390 ، ص 125-126 ).
  • ریسک پذیری- مطالعات سازمانی بروچووس[14] ( 1980 ) ، شپیرا [15]( 1995 ) نشان می دهد که ریسک پذیری به عنوان وظیفه جدایی ناپذیر کارآفرینی تلقی می گردد.این ریسک دربرگیرنده ریسک مالی [16]( شامل تعهد به اندازه زیادی از دارایی ها یا وام سنگین ) و ریسک شخصی[17] می باشد. ریسک پذیری آرایش شرکت برای پشتیبانی از پروژه های نوآورانه ، حتی وقتی که این فعالیت ها در عدم اطمینان صورت گیرد، شامل فعالیت هایی می باشد که می تواند شرکت را با تشخیص و بهره برداری از فرصت های بازار افزایش دهد تا پیش روی رقیبان خودش پیشرو باشد که منجر به فرآیند تقویت و نهایتا محصولات و خدمات جدید با فنون نوآوری می گردد. ریسک از طریق مهندسی ریسک[18] و مدیریت ریسک[19] قابل اداره کردن و کنترل می باشد.مدیران می توانند عوامل ریسک را کاوش و ارزیابی کنند، به بیانی دیگر برای مدیریت ریسک عدم اطمینان را کاهش دهند و فنون مفیدی را به کار گیرند. پس مدیران در عوض اینکه یک سطح قابل قبولی از ریسک را به گونه ساده قبول کنند ریسک را تعدیل می کنند ( ابراهیم پور و همکاران ، 1390 ، ص126-127 ). ریسک پذیری در این پژوهش براساس سازه های مدیریت ریسک و فنون مدیریت ریسک اندازه گیری می گردد.
  • پیشگامی – بعد پیشگامی بر ادراک فرصت های بازار جهت تحریک نوآوری تاکید می کند. پیش قدم شدن به وسیله پیش بینی و پیگیری فرصت های کسب و کار جدید و همچنین به وسیله پیش بینی بازارهای جدید اغلب پیشگامی نامیده می گردد ( ابراهیم پور و دیگران ، 1390 ، ص127).پیشگامی در این پژوهش بر اساس سازه های ایجاد فرصت های جدید، تقاضای مشتریان و رقبا اندازه گیری می گردد.

[1] Intellectual Capital

[2] Brand

[3] Creativity

[4] Human capital

[5] Capital structure

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

[6] Customer capital

[7] Market Share

[8] Marketing Capability

[9] Organizational Culture

[10] Organizational Learning

[11] Innovation

[12] Proactiveness

[13] Risk Taking

[14] Brockhaus

[15] ُShapira

[16] Financial risk

[17] Personal risk

[18] Risk engineering

[19] Risk management

برای دانلود متن کامل اینجا کلیک کنید